Weblog van een bruid

    

zaterdag, december 30, 2006

"Zeg, ben jij soms iemand?"

Vrijdag een dagje naar Amsterdam geweest. Dit keer de binnenstad ontweken om alle onbeschofte, arrogante, agressieve "Mot je wat" amsterdammers te ontlopen. We hadden besloten ons te richten op Oud Zuid. Ik heb pas "Komt een vrouw bij de dokter" herlezen, dat speelt in het "luxereservaat" (=Amsterdam Zuid) en we hebben een soort KEVBDD tour gedaan. Palladium, Coffee Company, Paradiso, Vondelpark. Na het zien van de film "Ellis in Glamourland" waren we ook redelijk voorbereid op de PC Hooft. Ging eigenlijk heel goed tot ik iets achter mijn lens kreeg en m'n lens even in een oude kassabon in m'n portemonnee deed. Toen ik m'n lens in de Scapa winkel weer in wilde zetten (even een bloesje wat beter bekijken), zag de verkoopster me midden in de winkel sniffend boven een wit papiertje hangen. Dit is zelfs in Amsterdam ongepast gedrag, gezien haar verbijsterde blik toen ik weer opkeek. Misverstand even uit de wereld geholpen, verkoopster opgelucht, bonnetje terug in de portemonnee, en bloesje toch maar niet gekocht.

Nog even een straatruzie meegepakt. Agressieve kat valt hond aan. Baasje van hond schopt kat van hond af. Langsfietsende chique mevrouw en typisch amsterdams viswijf beginnen man gezamenlijk uit te schelden. Verkoopster van nabijliggende winkel komt naar buiten gerend om te vertellen dat het de kat van de makelaar is en een echt loeder dat wel vaker honden en soms zelfs mensen aanvalt. Viswijf aait kat en het is weer over.

Inmiddels hadden we heel koude voeten van het gewandel en hebben maar een rondvaart door de grachten gedaan. Weer opgewarmd en met allerlei nieuwe weetjes over klokgevels, trapgevels, heren-, keizers- en prinsengrachten en de gouden bocht richting Toomler gegaan.
Daar hadden Georgette en Michiel inmiddels onze kaartjes opgehaald en waren we klaar voor een avondje stand up comedy. Nieuwe hype aldaar: de uilenbril met enorm zwart montuur. Zelfs de uitsmijter van de avond: de enige echte Theo Maassen had er een.

woensdag, december 27, 2006

The day after kerst

De christmas shopping ging dit jaar zeer voorspoedig. We hadden voor het eerst nuttige kado's (de trouwfoto's) voor iedereen en de familie is er nu achter dat we zelf het liefst porseleinen koeien, badeenden of pluche apen krijgen. Als het maar volkomen nutteloos is. En ze hadden dit jaar toch iets gezien: een dino-robot! Hij kan lopen, kwispelen, grommen... Je kunt hem sturen met een afstandsbediening en je kunt ook nieuwe dingen inprogrammeren. Leeftijd 8+. Dus echt iets voor Spruit. Die was dan ook als een kind zo blij. Ruim een uur bezig geweest het beest uit de doos te krijgen. Dan moeten er twaalf batterijen in en dan heb je de perfecte manier om Sam de kat de stuipen op het lijf te jagen, die durft nu nog niet de woonkamer in. De basisemotie van Dino is namelijk honger, na het eten is ie een minuut rustig en dan begint ie weer te grommen. Nogal een bozig typ, dus.

Maandag had ik een "no sweat" kerstdiner met hulp van de Appie gemaakt. De rosbief is een aanrader. Dinsdag daarentegen hadden we het full option AH familiediner met een stuk of acht gangen. De gerechten waren net als op de plaatjes, en echt superlekker. Eerst kir royal, toen venkelsoep, rivierkreeftjes, salade met avacado en peultjes, spoom, hertenbiefstuk en tot slot de uitsmijter: charlotte met frambozen. Een roomijstaart, bij nader inzien met de nadruk op room. In plaats van 4 uur had ie 28 uur in de diepvries gestaan (alvast een dag van tevoren gemaakt) en hij was prachtig (net als op het plaatje) maar knetterhard. Ieder ontwikkelde z'n eigen stijl van opeten van de keiharde ijsbonk. De geciviliseerde mensen maakten hem even warm in de magnetron. De dino-liefhebbers prikten het hele stuk aan een vork en begonnen er zo aan te knagen. Dan was er nog de ijspriemmethode: er steeds een stukje afbikken. Vooral erg lekker met muskaatwijn. Er zijn foto's van! Met stip het meest hilarische toetje ooit. Daarna konden we weer opwarmen met de koffie met chocolaatjes.

dinsdag, december 05, 2006

NMT

Hoera de tandartsenberoepsorganisatie NMT heeft een verbeterde site! Iedere tandarts heeft zijn eigen profiel en als je waarneemt, zoals ik, kun je in de vacaturebank ook aangeven voor welke dagen je nog een waarneming zoekt. Maar: in mijn profiel staat dat ik geen BIG registratie heb! En daar ben ik niet blij mee. Het BIG (= beroepen individuele gezondheidszorg) houdt een register bij van alle tandartsen in Nederland. Zonder registratie mag je niet als tandarts werken. Na mijn afstuderen heb ik een kopie van m'n bul opgestuurd en toen ben ik geregistreerd. Als je door het tuchtrecht uit het vak gezet wordt, word je ook uit het register verwijderd. Dit register is vrij te bekijken voor iedereen. Zo kun je als patient controleren of jouw tandarts ook echt tandarts is.

Dus maar even de NMT gebeld of het gewijzigd kan worden. Dat kan, of ik even een kopie van mijn registratie op wil sturen. Vond ik een beetje onhandig, want het staat toch op internet? Zo kan iedereen het snel opzoeken, dus ook de NMT. Het nummer had ik al doorgegeven, ze moeten het alleen even checken. Maar dat was mevrouw Meijer van de administratie teveel moeite. Of ik even een kopie wil maken van mijn BIG registratieformulier, er een briefje met naam en adres erbij wil doen en dit op wil sturen naar de NMT, met het verzoek het te veranderen. Nu ligt er een print van de BIGsite in de brievenbus te wachten tot de TNT hem naar Nieuwegein brengt, zodat mevrouw Meijer morgen of overmorgen de envelop open kan scheuren en kan lezen dat ik echt geregistreerd ben. Dan pas wil ze het veranderen in de computer. Vast dezelfde computer, waar ze het ook zelf even had kunnen opzoeken. Maar dit vindt ze handiger. Krijg ik echt ontzettende jeuk van, dit soort burocratie. Begrijp nu wel waarom dat NMT lidmaatschap zo duur is.