Weblog van een bruid

    

dinsdag, oktober 31, 2006

Miswak

Piet en Corrie hebben een stuk Miswak voor me meegenomen uit Kenia/Tanzania. Het lijkt nog het meest op zoethout en het wordt in derde wereldlanden (o.a. Afrika en Azie) gebruikt als tandenborstel. Het zijn stukken tak en wortel van de Arak-boom. Gebruiksaanwijzing: je kauwt op een uiteinde van het hout. Door het kauwen worden je tanden schoon. Nog niet geprobeerd. Er zijn al onderzoeken gedaan, waarin de Miswak vergeleken werd met onze tandenborstels. De voorlopige conclusie is "beter dan niks". Miswaks zijn via internet te bestellen voor €1.50. Koop ook Miswak tandpasta! Nu met fluoride!

dinsdag, oktober 24, 2006

Loterias y Apuestas del Estado

Wiehoe, we hebben de spaanse loterij gewonnen! €615.810! Gisteren kregen we de brief. Alleen even een kopie van mijn paspoort faxen en een bijgevoegd overschrijfformulier invullen (10% van het gewonnen bedrag wordt ter vergoeding van de administratiekosten van je rekening afgeschreven). En dan wordt het bedrag overgemaakt. Wat een bofkonten zijn we. We doen nooit aan loterijen mee. We winnen anders ook nooit wat. Ik wist ook niet dat we aan deze meededen. Zo zie je toch maar weer ;-).

zondag, oktober 22, 2006

Sound of music

Gisteravond eindelijk voor het eerst de Sound of Music gezien. Spruit en ik hadden hem allebei nog nooit gezien. En hij was geweldig. Voor elk wat wils: intriges, een huwelijk, een achtervolging. Het was wel even doorzetten, de jongen van Kroese had ons per ongeluk de versie zonder ondertiteling meegegeven. En voor wie het vergeten mocht zijn: hij duurt ruim twee uur en drie kwartier!

dinsdag, oktober 10, 2006

De wonderlijke wereld van koraal

Gister vroeg een patient naar aanleiding van mijn duikverhalen "Maar wat is nou precies koraal?" Nou dat is een goeie. Het leeft, het is een beestje en geen plant, je mag er niet aanzitten, het zit er een beetje sponsachtig uit, maar het is wel scherp. En je hebt het niet bij Mallorca en wel op de DR. Assistente Ineke, drie jaar op Curacao gewoond, wist nog te vertellen dat duikers er daar op gebrand waren het moment te zien (1x per jaar) dat de bestaande riffen in een keer miljoenen eitjes loslaten.

Hmmm, die zoeken we dus even op. Lang leve de site van Klokhuis. Die eitjes en zaadjes komen samen, vormen een zwemmend larfje. Het larfje zoekt een plek op een stuk steen of op bestaand koraal. Daar zet ie zichzelf vast en groeit uit tot een koraalpoliep. Dat is een beestje dat familie is van de kwal. Het ziet er ook zo uit, met een kop en tentakels. Na verloop van tijd komen aan zijn lijf "bobbeljes" die uitgroeien tot nieuwe koraalpoliepen. Zo'n hele groep koraaldiertjes vormt een rif. In geval van hard koraal vormen de koraalpoliepen een harde kalkmantel waar ze in nissen verscholen inzitten. Bij zacht koraal is er nauwelijks een kalkskelet. Er bestaan honderden soorten koraaldiertjes, allemaal met hun eigen kleur en vorm. Ze eten plankton, die ze eerst verdoven met gif uit hun tentakels. En het leeft in symbiose samen met alg. Hierdoor heeft het voldoende licht nodig om te leven en kan vervuiling en vertroebeling van water fataal zijn. Helder water van een graadje of 26 vindt koraal het fijnst. Het Great Barrier Reef is het grootste rif (32x Nederland qua oppervlak), verder zijn er grote riffen in de Caraiben en rond Indonesie.

zaterdag, oktober 07, 2006

Mijn echte leeftijd

Mijn echte leeftijd is 25,7. En ik ben getrouwd met een bijna 2 jaar jongere man. Jottem. Kan mezelf nog verder verjongen door vaker te flossen tijdens het sporten. :)

woensdag, oktober 04, 2006

Mallorca II

Het is een bijzonder eiland en dat is het. De vergane glorie van ons hotel in Santa Ponsa. We zaten daar tussen de engelse bejaarden, die daar ongetwijfeld al een jaar of 50 komen. Het dorpje was overspoeld door hele hordes Engelsen en Duitsers. Overwegend knalrood verbrand en te dik. Als jongere hoor je er niet echt bij als je niet minimaal een kind bij je hebt, liefst met kinderwagen.

Maar er was ook het prachtige onderwaterleven: nog een stukje meegezwommen met een school barracuda´s. We doken met een groep gevorderde duikers en mochten ook mee wat kleine grotten in. Insteek van divemaster Andrew: dit is geen grot, het is gewoon een gat in het gesteente.

Dan de kleine bergdorpjes, smalle straatjes met gele huizen met groene luiken. We hebben een heel stil klooster bezocht, bovenop een berg. Prachtig uitzicht. Bij een ander, supertoeristisch klooster (ja, dat bestaat op Mallorca) nog een vechtpartij gespot, soort van verkeersruzie. Een of anders spaans viswijf ging helemaal door het lint, kon nog net tegengehouden worden door haar man. God was currently away. En weer door naar het "Bonzo & Andorra" van Mallorca: Platja de Palma. Voor de liefhebbers van paaldansen en friet van Piet.

Vervolgens een klein kamikaze bergweggetje met veel haarspeldbochten richting het noordelijkste punt van het eiland ingeslagen. Tussen gigantische rotsen door, langs hoge kliffen pal bovenlangs de zee. Heenweg=terugweg. Een prachtige route, heel smal en met heel veel huurauto´s op weg naar het uitzichtspunt. Er zijn op Mallorca niet heel veel bezienswaardigheden. Dus als ergens wat te zien is, raakt het meteen overspoeld met toeristen. Vooral als je een Ford Focus tegenkomt, die besloten heeft de terugweg achteruitrijdend te doen, geeft dat wat problemen. Kwam ie al snel op terug. Hierdoor kwam Spruit wel op het idee "off road" te gaan. Hij had een mooie baai gezien en ging wel even langs de weg parkeren. Nou stonden we nog steeds op dat smalle bergweggetje, waar je niet kon keren. In de berm was ruimte zat, alleen was die ruim een halve meter lager dan het asfalt. Een achterwiel door de lucht, die landde op een boomstronk en een stuiter verder stond de auto in de berm. Tot grote tervredenheid van Spruit. De baai was helaas niet bereikbaar vanaf onze parkeerplek, dus weer terug naar de auto. Met meer gas dan wijsheid en met een geschaafde bodemplaat uiteindelijk toch weer op de weg beland. Dit tot mijn grote vreugde.

Iedereen krijgt nog de groeten van Manuela, onze allerhartelijkste, bejaarde hostelhoudster in jasschort te Alcudia. Blijft maar in vrolijk spaans tegen je aankletsen, al snapten we er helemaal niks van. Ze wist in ieder geval wel dat we kwamen. En de Lonely Planet had gelijk. Het was een "tidy little joint" pal aan de boulevard.